کودکان از ابتدای تولد آمادگی کامل برای زبان آموزی دارند و فقط پدر و مادر  

          می توانند بوسیله ارتباط باکودکشان  موجب رشد زبان آموزی در آنها گردند.

         نحوه و مقدار گفتگوی والدین در تنوع کلمه آموزی مؤثر است. هر چه والدین

         بیشتر با فرزندشان گفتگو کنند کودکان کلمه های بیشتری را یاد می گیرند.

         کلماتی که بیشتر تکرار شوند زودتر یاد گرفته می شوند.

         کودکان قبل از اینکه بتوانند اولین کلمه را بیان کنند با دقت به گفتگوی

         اطرافیانشان گوش می کنند و صداهایی در می آورند مثل اینکه دارند حرف

         می زنند با اینکه قابل فهم نیست ولی بزرگترها پاسخ می دهند.ابتدا صداهای

         اُ مانند از خودشان در می آورند ودر ۴ ماهگی غان و غون می کنند و حروف        

         بی صدا  و صدادار را با هم می گویند مثل نانانانانان یا بابابابابابا.

         اگر ارتباط و گفتگو والدین  بیشتر باشد غان و غونشان بیشتر می شود  کودکان

        با غان و غون کردن صداهای زیادی را باهم ترکیب می کنند و اولین کلمات رابه

        وجود می آورند .